نمایندگان بزرگوار ملت و وزیر عزیز آموزش و پرورش هستیم

نمایندگان بزرگوار ملت و وزیر عزیز آموزش و پرورش هستیم

 

آوای فرهنگی – آیا روا و پسندیده است که فرهنگی سی سال خدمت کرده ی بازنشسته در بیمارستان ها و سایر جاهای دیگرجهت نظافت بصورت پاره وقت با خوف و ترس و بدور از چشم دیگران جهت حفظ آبرویش مشغول بکار شود…

آنجایی که باد به کُندی می‌وزد، آدم‌ها دو دسته می‌شوند:آنهایی که بادبادک‌شان را جمع می‌کنند و غصه می‌خورند.آنهایی که می‌دوند و از اوج گرفتن بادبادک‌شان لذت می‌برند.

جناب آقای بطحایی وزیر محترم آموزش و پرورش سلام علیکم

سابقه طولانی حضرتعالی در پیکره ی نیمه جان و مفلوک آموزش و پرورش بر کسی پوشیده نیست .  که می شود گفت شخص جنابعالی و بعضی از اعضای محترم کابینه و نمایندگان عزیز مجلس در این بدنه ذوب شده اید  و با تمام مصائب و مشکلات این وزارتخانه  از نزدیک در تماس و درگیر بوده و هستید .استدعا می شود با استفاده ازجایگاه مهم وزارت و تجربه کسوت  ارزنده معلمی با معونت و تلاش و مساعدت سایر دوستان در دایره دولت و مجلس محترم یک بار برای همیشه مشکل معیشت  فرهنگیان شاغل و باز نشسته  را پیگیری و  مرتفع سازید.چرا و به چه دلیل یک فرزند فرهنگی باید شب با  آرزوی داشتن بیست هزار تومان سر بر بالین نهد تا شاید فردا فرجی حاصل شود، تا بتواند یک تخته وایت برد کوچک را بخرد؟ آیا روا و پسندیده است که فرهنگی سی سال خدمت کرده ی بازنشسته در بیمارستان ها و سایر جاهای دیگرجهت نظافت بصورت پاره وقت با خوف و ترس و بدور از چشم دیگران جهت حفظ آبرویش مشغول بکار شود و مدام در فکر این باشد که نکند سر برج مرا از کار اخراج نمایند ؟آیا این بدوراز انصاف نیست که یک فرهنگی با ۲۹ سابقه خدمت پس اندازی حتی کمتر از یک میلیون تومان نداشته باشد؟ تا کی و با چه زبان و لحنی باید داد زد تا کسی صدای ما را بشنود؟ چه انتظاری از معلمی که یک شیفت کاری برای کفاف داشتن زندگی آبرومندانه با تاکسی کار می کند می رود؟  بعلت قلت دریافتی و مخارج بالا معلم مجبور است در پی کسب علم و دانش باشد و اخذ مدرک نماید تا چندرغازی به حقوقش اضافه شود که اخیرا این کوره راه هم با درایت بعضی از مسئولین محترم و بدور از احساس مشکلات معلمان مسدود شده . استدعا می شود مشکلات معیشتی را حل سازید و  بخشنامه ای که  ادامه تحصیل کارکنان بویژه فرهنگیان را مسدود نموده تجدید نظر نمائید همین بخشنامه لطمات روحی و روانی و مادی زیادی به  فرهنگیان زده  و خواهد زد .علاوه بر آن لطمات، گرفتن انگیزه تحصیل و اشتغال برای جوانانی که به تازگی در پیکره ی وزارتخانه بزرگ و طویل مشغول می شوند را خواهد گرفت. و می توان گفت در چند سال آینده هیچگونه تمایلی برای ورود و کار در آموزش و پرورش نخو اهد ماند .امیدوارم تمهیداتی بیاندیشید تا در آینده بیشترین حضور و شوق خدمت در آموزش و پرورش باشد و این مادر وزارتخانه ها، بهترین وزارتخانه شود .ان شاءالله

با تشکر – سیروس انصاری نیا آموزگار در استان ایلام شهرستان ایوان

 

خوش رکابی در دهان جاده سومار!

خوش رکابی در دهان جاده سومار!

نوایی گیلانغرب :عرض سلام و ارادت داریم خدمت مسئولین محترم کشوری و استانی که سکاندار راه و راهسازی هستند. بیان و قلم عاجز مانده از این همه یاد آوری و تذکر،لکن یا قلم و زبان ما صدا ندارند یا خدایی نا خواسته جرم گوش مسئولین را کپ نموده یا چشمانشان عادت به ندیدن کرده است.

همچنانکه مردم محلی و حتی مسافرین از اقصی نقاط ایران عزیز استحضار دارند جاده ی به یادگار مانده قبل از انقلاب ایوان به سومار که درد و رنج هشت سال دفاع مقدس را تحمل نموده حالا با وصف اینکه نزدیک سی سال از اتمام این جنگ خانمان سوز گذشته ولی هنوز نه خبری از بازسازی سومار در میان است و نه جاده ی آن که محل تردد روزانه صدها خودروی سبک و سنگین است مورد لطف و عنایت مسئولین قرار گرفته است که ما مردم محلی شاید در ماه شاهد چند تصادف با تلفات جانی و خسارات مالی بوده و هستیم چند روز گذشته که یک دستگاه ماشین سنگین که برای ممر معاش خانواده یک خوش رکاب بوده و سالهای سال در جاده های کشور راه پیموده ولی جاده پر پیچ و خم و خطرناک سومار آن را بلعید و تمام آمال و آرزوهای خانواده اش را بر باد داد آیا کسی نیست که از وارد آمدن این همه خسارت و تلفات جلوگیری نماید؟

تا کی و چرا باید سومار که از اول مظلوم بوده باز هم مظلوم واقع شود وسایر هموطنان عزیزمان باید با ذکر خاطره ای تلخ از سومار و جاده ی آن یاد کنند؟ بخاطر رضای خدا بخاطر جلوگیری از اشکهای فرزندان این صاحب خودروها و بخاطر اشک چشم یتیم ،مسئولین از هر طریقی که می توانند ورود نمایند و این معضل بزرگ و ویرانگر را حل کنند که فعل و عملی ماندگار و خدا پسندانه خواهد شد .امید است چشمی بینا ، برای نوشته ها دست و پا شکسته و گوشی شنوا ،برای زبان الکن مردم منطقه وجود داشته باشد.

سیروس انصاری نیا

برگرفته: از سایت نوای گیلانغرب

توصیه ای کنکوری به والدین محترم

 

 

آوای فرهنگی – به پدر و مادرها ی عزیزی که از هیچ تلاشی برای بهبود وضعیت تحصیلی کنکوری فرزندان خویش دریغ نمی کنند و به معنای واقعی کلمه (فرزند پرور)هستند ؛البته توصیه دوستانه ای هم به کنکوری ها  کنم که از وقت سوء استفاده نکنند .بی شک والدین تاثیر بسیار زیادی در موفقیت دانش آموزان تمامی مقاطع و علی الخصوص سال چهارمی ها دارند…

توصیه ای کنکوری به والدین به قلم سیروس انصاری نیا کارشناس مدیریت وبرنامه ریزی آموزشی ایوانغرب

به پدر و مادرها ی عزیزی که از هیچ تلاشی برای بهبود وضعیت تحصیلی کنکوری فرزندان خویش دریغ نمی کنند و به معنای واقعی کلمه (فرزند پرور)هستند ؛البته توصیه دوستانه ای هم به کنکوری ها  کنم که از وقت سوء استفاده نکنند .بی شک والدین تاثیر بسیار زیادی در موفقیت دانش آموزان تمامی مقاطع و علی الخصوص سال چهارمی ها دارند و این تاثیر در سالهای گذشته ،بارها و بارها ثابت شده است،امادر ماه های پایانی بخصوص هفته های آخر مانده به کنکور ،نقش والدین پر رنگ تر و تاثیر آن بیشتر می شود ،بطوریکه از زبان داوطلبان سال های گذشته خود بارها و بارها شنیده ام که گلایه هایی به حق از والدین خود دارند و نه تنها نقش حمایتی مناسبی را ایفا نمی کنند بلکه با ایجاد تنش به ایجاد استرس او نیز دامن می زنند.شیوه ی صحیح عملکرد والدین در قبال فرزندان شان ،بطوری که بتواند بیش ترین تاثیر و سهم را در موفقیت آن ها در روزهای پایانی تا کنکور سراسری ۹۶/۹۷داشته باشد،عبارتند از:

۱-از برنامه ی فرزندتان کاملا مطلع باشید.

مطلع بودن از برنامه ی مطالعاتی فرزندتان باعث می شود که بی دلیل و بدون اطلاعات از وی ایراد نگیرید.جملاتی نظیر “تو که همیشه در حال استراحت هستید.”،”اینقدر تلویزیون تماشا نکن”، “بسه دیگه از پشت کامپیوتر بلند شو”، تاثیر بسیار بدی روی ذهن فرزندتان می گذارد و شاید برنامه اش را انجام داده و حالا وقت استراحتش است. یکی از دانش آموزان می گفت: برنامه ی مطالعاتی من طوری بود که هر شب ساعت ۹تا ۱۰ را استراحت می کردم . پدرم هم همیشه همین ساعت از سر کار بر می گردد و همیشه مرا در حال استراحت یا تماشای تلویزیون می بیند .آن وقت است که جملاتی مثل : “تو همش داری استراحت می کنی”  “من که می دونم تو با این درس خوندنت به هیچ جا نمی رسی” ، “مریض نشی اینقدر به خودت فشار می آری” را بیان می کردند. بیان این دست جمله ها باعث می شود، دانش آموز نگاه والدینش را نسبت به خودش بسیار منفی بداند و این نگاه بسیار مخرب است و از نظر روحی تاثیرات بسیار منفی می گذارد.سعی کنید با مطلع بودن از برنامه ی فرزندتان، تذکر دادن ها را منطقی و سر وقت مطرح کنید و در کنار دغدغه ها و برنامه های او پیگیر کارهای او هر چند در حد توان و سطح معلومات خود باشید. دیده شده است که داوطلبان بسیار زیادی حتی عنوان می کنند که پدر و مادر ما حتی تاریخ آزمون های آزمایشی منظم مرا هم حفظ نیست چه برسد به اطلاع از وضعیت و چک کردن کار نامه و…

۲- کوچک ترین موفقیت ها و زحمت های فرزندان تان را تحسین کنید.

بزرگ ترین انرژی برای ادامه بهتر فعالیت ها ،فقط و فقط از طرف والدین دانش آموز انتقال می یابد.تاثیر جملاتی نظیر “واقعا خسته نباشی “. “اراده ات برای درس خواندن،تحسین بر انگیز است” ، آنچنان تاثیری در روحیه ی دانش آموزان می گذارد که هیچ فرد دیگری نمی تواند در این حد  موثر باشد. به خاطر روابط عاطفی موجود در خانواده، هر گاه دانش آموز تصور می کند از نگاه والدینش فردی فعال،درس خوان، با هوش و تواناست، آرامشی وصف نشده به وی دست می دهد که جلوی بسیاری از اضطراب ها و استرس ها را می گیرد.حتی توصیه می کنم در این ایام حساس سعی کنید با به رخ کشیدن و یادآوری موفقیت های بزرگ و کوچک گذشته در سال ها و ماه های گذشته، به غبار روبی و احیای شخصیت داوطلب خود کمک کنید تا اعتماد به نفس مرده در وی زنده شود.

۳-به حساسیت های روحی داوطلبان در هفته های آخر مانده به کنکور توجه کنید.

حتی گاهی این حساسیت، غیر منطقی جلوه می کند، چون سطح فعالیت ذهنی فرزندتان بخاطر درس خواندن، بالاست .وقتی هم که در حال استراحت است، مغز به دنبال مطلبی می گردد که پردازش کند. همین حرف های ساده و روزمره ، اولین چیزی است که در دسترس است. از این رو حرف های شما را دو پهلو و منظور دار تلقی می کند چون ذهنش به شدت در حال تحلیل حرف های شماست. ممکن است مرتبا از طرف فرزندتان جملاتی نظیر “منظورتان را از فلان حرف ها این است که امیدی به موفقیت من ندارید ” ، ” چرا پدر موقع دیدن کارنامه ی آزمونم سرش را تکان دادو هیچ نگفت، منظورش آن است که وضعیت من از حرف زدن گذشته ” و … این حساسیت کاملا طبیعی است و بسیاری از رفتارها و حرف های شما را بصورت دیگر تحلیل می کند. صبور باشید و با حوصله برایش توضیح دهید که دقیقا منظورتان چه بوده است ؟ اهمیت ندادن به این حساسیت، نا امیدی را تشدید می کند؛ پس واقعا به این حساسیت ها بها دهید، هر چند می دانید که صرفا بخاطر اضطراب و استرس بالای فرزندتان این حساسیت ها ایجاد شده است،

۴-فضای منزل را برای درس خواندن مهیا کنید.

شاید در ماه های قبل ، درصد کمی از وقت فرزندتان در منزل می گذشت و عمده زمان او در مدرسه سپری می شود. اما در ماه آخر، تمام روز را در منزل خواهد بود.بر ماست که با فراهم نمودن بستر مناسب درصدد محیطی آرام مملو از محبت و دوستی برای فرزندانمان باشیم.

انتهای پیام/

 

 برچسب ها : آوای فرهنگی , اخبار آموزش و پرورش , پایگاه خبری آوای فرهنگی , توصیه ای کنکوری به والدین , سیروس انصاری نیا کارشناس مدیریت وبرنامه ریزی آموزشی ,