در میان نظرات ،نظریه یکی از دوستان، نظرم را به خود جلب کرد که فرموده بود {مگر سومار همه اش جنگ بوده }.گرچه جرات نوشتن در مقابل اساتیدی مثل شما را ندارم اما باتوجه به اینکه چندسالی را قبل از جنگ درسومار مظلوم زندگی کرده ام می گویم یاد باد آن جوانمردی وهمت والای مردمش با تمام نداشتهایشان همنوا وهمدوش وهم آغوش هم بودند وشاد زیستند وهمیشه غمها وشادیها را باهم تقسیم می کردند.یاد باد مهمان نوازی مردمش از زوار عتبات عالیات که از شهرستانهای اطراف عازم بودند ،یاد باد از کشاورزان ودامداران پرتوانش تا باغداران تلاشگرش که مرکبات آن زبان زد خاص وعام منطقه بود.دوست عزیز اگر برادر بزرگواراز شهداء وجنگ می گوید باید حق را به او داد زیرا جنگ همه چیز را از ماگرفت وبا شروع جنگ تنها یاد وخاطره شهداست که سوسویی هرچند ناچیز از سومار را درمیان تمام تاریکیها برای ما باقی گذاشته است . (هر که را دیدم ز مجنون و ز عشقش قصه گفت :کاش می گفتند در این ره چه بر لیلی گذشت!)...
با تشکر فراوان از جناب آقای محمد مرادی پور