نام : سومار      شهرت : سرگردان        محل تولد: کمین        شماره شناسنامه :تعدا د شهداء        زمان بازسازی : هنوز نه     جمعیت :در جنگ زیاد الان 20نفر                                                          وقتی طلوع طلایی رنگ خورشید را در کاسه ی چشمان کوچکم از پشت کوه پر هیبت شنی ورز به نظاره نشستم هرگز غروبی غمگین را در این وادی ویرانه تصورنمی کردم .اما اکنون از آن طلوع طولانی که آرزویش را داشتم فقط زمانی اندک شاهدش بودم .دگر طلوع خورشید را در آن سر زمین مادریم آرزویی بیش نشد . سال پنجاه نه سال پر خطر خاطره های کودکیمان است حال که کهن سالیانی مسن هستیم هر ان که به آن لحظه های ویرانگر و حشی فکر می کنیم چو سوهان روح رنجور و تن نحیفمان را می آزارد .همین بس که نخلهای سر بریده مان سند ثبتی ایستادگی و مقا ومتمان می باشند. درختانی که پنجه های پر مهر و پینه بسته ی پدرمان و عرقهای چهره آفتاب سوخته شان را شهادت می دهند .نعره ی شب هنگام برنوهای که در دستان ابا و اجدادمان حافظ حریم حرمت کشورمان بوده که به رغم مشق مشکلات زندگی روز مره هرگز از کف ننهادند تا آسوده و جاوید باد خاک خوب کشورم. باز ما همان نسلیم که بسوزیم و نسازیم با دشمن این آب و خاک .هر دیوکه قصد طمع  کند خاک خوب کشورم .با جان و دل وروح خاکش رابه یغما برم.