(نخل سومار)  سیروس انصاری نیا

 
   مروری بر روز غم انگیز سومار
 هنوز ناله های سوز ناک و دردآور شهر مظلوم سومار از ارتفاعات مسلط بر شهر سومار به گوش می رسد، هنوز پرندگان مهاجر از شمال غرب ایران که به جنوب سفر می کنند زمانی که به شهر سومار می رسند ضمن ادای احترام به نام شهر مظلوم، اشک از چشمانشان سرازیر می شود، هنوز بزهای کوهی و آهوهای پوست پلنگی که بر بالای ارتفاعات شهر سومار نگاه به خرابه های شهر می کنند و درختان و نخل های سوخته سومار را می بینند، اشک سوزان خود را بر سنگهای سنگدل سومار سرازیر می کنند ولی افسوس که از شهروندان سومار ی در آنجا نیست تا ببیند مهاجران در دل شب و راهپیمای روز چگونه همدرد و همدل غمدیده خود هستند. آری ای رهگذران سومار! ای حامیان سنگرنشین سومار و ای طالبان حق و عدالت! سومار حق از دست رفته خود را توسط شما بازپس گرفت...»